Większość europejskich akwenów czarterowych ma wyraźnie zamknięty sezon. W Chorwacji i Grecji żegluje się realnie od maja do października, a poza tym oknem firmy czarterowe wyciągają jachty na ląd, tawerny na wyspach się zamykają, a pogoda staje się loterią. Wyspy Kanaryjskie są wyjątkiem. Leżą na Atlantyku, na wysokości południowego Maroka, więc temperatura wody nie spada tam poniżej 18–19°C nawet w środku zimy, a pasat z północnego wschodu wieje przez cały rok. W listopadzie 2025 roku płynęliśmy po zachodnich Kanarach, kiedy na Morzu Śródziemnym sezon był już zamknięty.
Charakter akwenu
Żeglowanie jest tu bardziej wymagające niż na Adriatyku. Kanary to ocean, i czuć to od pierwszego wyjścia z portu.
Fala. Przychodzi z północnego Atlantyku, ze sztormów oddalonych o tysiące mil, i nie zależy od lokalnej pogody. Nawet przy słabym wietrze na wyspach bywa wysoka i długa. Jacht kołysze się inaczej niż na Morzu Śródziemnym, wolniej i mocniej.
Wiatr. Pasat wieje stabilnie, zwykle 15–20 węzłów, najsilniej latem. Wysokie wyspy stoją mu na drodze, więc opływa je i przyspiesza w kanałach między nimi i przy przylądkach. To tak zwane strefy przyspieszenia wiatru, oznaczone na mapach jako wind acceleration zones. Szczególnie mocno wieje w kanale między Gran Canarią a Teneryfą i przy południowych i północnych cyplach wysp. Prognoza może pokazywać 15 węzłów, a przy cyplu wieje 25–30.
Odległości. Wyspy leżą dalej od siebie niż w Chorwacji czy Grecji. Przelot między nimi to często 30–60 mil otwartego oceanu, czyli cały dzień żeglugi. Portów i osłoniętych zatok jest mało, więc na noc staje się najczęściej w marinie.
Dla doświadczonej załogi to atut. Dla początkujących to akwen, na który lepiej wziąć skippera albo wybrać spokojniejszą trasę blisko jednej wyspy.
Wschód czy zachód archipelagu
Kanary dzielą się na dwie części o zupełnie innym charakterze.
Wschód, czyli Lanzarote, Fuerteventura i La Graciosa, to wyspy płaskie, pustynne, z wulkanicznym krajobrazem, białymi plażami i najsilniejszym wiatrem w archipelagu. Tu przyjeżdżają kitesurferzy i windsurferzy. Między Lanzarote a Fuerteventurą są krótkie przeloty, a mała La Graciosa na północy to jedno z ładniejszych miejsc na kotwicę na całych Kanarach.
Zachód, czyli Teneryfa, La Gomera, La Palma i El Hierro, to wyspy wysokie, górzyste i zielone. Teide na Teneryfie ma ponad 3700 m, La Gomera ma las wawrzynowy w parku Garajonay, a La Palma jest najmniej turystyczną z dużych wysp. Tutaj płynęliśmy w listopadzie. Trasę opisaliśmy we wpisie Zachodnie Kanary w listopadzie.
Kiedy jechać
Listopad do marca to sezon dla żeglarzy uciekających przed europejską zimą. W dzień jest 20–24°C, pasat jest słabszy niż latem, a deszcz pada rzadko, choć przy przejściu frontu z północy może być pochmurno i chłodno przez dzień, dwa.
Kwiecień do czerwca i wrzesień, październik to dobre miesiące z ciepłą wodą i mniejszym ruchem.
Lipiec i sierpień są gorące i najbardziej wietrzne. Pasat bywa wtedy naprawdę mocny, szczególnie na wschodzie archipelagu. Za to, w przeciwieństwie do Chorwacji, porty nie są przepełnione.
Co warto wiedzieć przed rezerwacją
Loty z Polski na Teneryfę, Gran Canarię i Lanzarote są częste przez cały rok, także tanimi liniami. Dzięki temu łatwo zaplanować wyjazd poza wakacjami: długi weekend w marcu, tydzień w listopadzie, ferie zimowe z dziećmi.
Jacht na Kanarach powinien mieć sztormiaki dla całej załogi albo trzeba je zabrać ze sobą. Przy przelotach przez strefy przyspieszenia wiatru i przy fali atlantyckiej na pokładzie bywa mokro, a wieczory poza latem są chłodne. Przydają się też ciepła bluza i długie spodnie.
Warto zostawić dzień na ląd. Wejście na Teide, las na La Gomerze czy szlaki na La Palmie to atrakcje, których z wody nie zobaczysz, a wyspy są na tyle duże, że wynajęcie samochodu na dzień ma sens.
Jeśli szukasz akwenu na rejs poza typowym sezonem wakacyjnym, Kanary nie mają w Europie konkurencji.
Zobacz destynację Wyspy Kanaryjskie i napisz, w jakim terminie myślisz o wyjeździe. Sprawdzimy dostępność floty i typowe warunki na ten okres.