Seszele

Seszele leżą na Oceanie Indyjskim, cztery stopnie na południe od równika i półtora tysiąca kilometrów od wybrzeża Afryki. Wyspy wewnętrzne — Mahé, Praslin, La Digue i kilkadziesiąt mniejszych — są jedynymi na świecie wyspami oceanicznymi zbudowanymi z granitu: to okruch dawnego kontynentu, a nie wulkan ani atol. Stąd biorą się wygładzone głazy na plażach, strome zielone góry i krajobraz, którego nie da się pomylić z żadnym innym.

Dla żeglarza to akwen kompaktowy. Między Mahé a Praslin jest około dwudziestu pięciu mil, a wokół Praslin wszystko leży w zasięgu godziny–dwóch żeglugi. Nie ma tu wielu portów ani marin: nocuje się na kotwicy lub na boi, wśród żółwi i płaszczek, a na ląd pływa pontonem. Prawie cała flota to katamarany.

Czartery startują z Mahé — z mariny na Eden Island pod stolicą, Victorią, kilkanaście minut od międzynarodowego lotniska — albo z Baie Sainte Anne na Praslin. Start z Mahé oznacza przelot przez otwarty ocean na początku i na końcu rejsu, start z Praslin pozwala od razu znaleźć się w środku najpiękniejszej części archipelagu.

Seszele to rejs, na którym maska i płetwy są ważniejsze od sztormiaka. Granitowe głazy schodzą pod wodę i tworzą labirynty pełne ryb papuzich, skrzydlic i ławic fizylierów, a na piaszczystych łachach leżą płaszczki. Żółwie szylkretowe i zielone spotyka się niemal codziennie, a od sierpnia do października w wodach wokół Mahé pojawiają się rekiny wielorybie. Rafy ucierpiały podczas kilku epizodów blaknięcia koralowców i odbudowują się powoli, dlatego nie wolno na nich kotwiczyć ani stawać — kotwicę rzuca się wyłącznie na piasku, a tam, gdzie są boje, korzysta się z boi.

Wieczory wyglądają podobnie: jacht stoi w zatoce, pod rufą krążą ryby zwabione światłem, a nad głową latają rudawki seszelskie — wielkie nietoperze owocożerne, które o zmierzchu przelatują z wyspy na wyspę. Na pokładzie warto mieć dobrą latarkę, zapas wody pitnej i moskitiery do luków.

Na Seszelach żegluje się cały rok, bo wyspy leżą poza pasem cyklonów. Rok dzieli się na dwa monsuny. Od maja do października wieje pasat południowo-wschodni: suchy, równy, zwykle 15–25 węzłów, z falą na otwartych odcinkach. To najlepszy czas na żeglowanie, choć przelot Mahé–Praslin bywa wtedy mokry i rozkołysany. Od grudnia do marca przychodzi monsun północno-zachodni: słabszy wiatr, wyższa wilgotność i przelotne ulewy.

Najspokojniejsze morze i najlepsza przejrzystość wody przypadają na okresy przejściowe, w kwietniu i w październiku–listopadzie. Od kierunku monsunu zależy, które kotwicowiska są osłonięte, dlatego ta sama trasa wygląda inaczej w lipcu i w styczniu. Temperatura powietrza przez cały rok wynosi 27–31 stopni, a wody 26–29.

Obywatele Polski nie potrzebują wizy, ale przed podróżą trzeba uzyskać przez internet elektroniczną autoryzację podróży. Do Mahé lata się z przesiadką, najczęściej przez Dubaj, Dohę, Stambuł lub Addis Abebę.

Firmy czarterowe nie pozwalają na Seszelach na żeglugę nocną — na kotwicy trzeba stać przed zmrokiem, który zapada około wpół do siódmej przez cały rok. Jachty mogą pływać tylko w obrębie wysp wewnętrznych. Parki morskie pobierają opłaty za wstęp i nocleg, płatne u strażników, którzy podpływają łodzią. Pływy sięgają dwóch metrów, więc do wielu plaż i przez rafy wchodzi się pontonem przy wysokiej wodzie.

Zaopatrzenie najlepiej zrobić w Victorii przed wypłynięciem; na Praslin i La Digue są mniejsze sklepy i targi z rybami oraz owocami. Kuchnia kreolska — curry z ośmiornicy, ryba z grilla, chipsy z chlebowca — jest powodem, by kilka kolacji zjeść na lądzie.

Wszystkie nasze trasy startują z Eden Island na Mahé:

• Mahé, 7 dni, tempo pośrednie — Praslin, La Digue, Félicité, Grande Sœur, Curieuse, Anse Lazio.
• Mahé, 7 dni, trasa spokojna — park morski Sainte Anne, Beau Vallon, Baie Ternay, Port Launay, bez przelotu na Praslin.
• Mahé, 7 dni, trasa aktywna — Praslin, wyspy La Digue i powrót przez Silhouette.
• Mahé, 14 dni — Silhouette, zachodnie wybrzeże Mahé, a potem cały tydzień wokół Praslin i La Digue.

Pozostałe warianty znajdziesz niżej na tej stronie i w kategorii Przykładowe trasy na blogu.